Merhaba sevgili anneler,
Bugün yine aynı saatte uyanmış olabiliriz: Bebeğin ilk ağlamasıyla, kahve kokusu henüz burnumuza ulaşmadan, telefon alarmı çalmadan önce… Ama biliyor musun? Bugün de aslında yepyeni bir gün. Ve en güzeli: Her gün bir şeyler öğrenmek için harika bir gün.
Annelik dediğimiz bu yolculuk, hiçbir zaman “tamam, artık ustalaştım” dediğimiz bir noktaya varmıyor. Tam tersine; her bebek, her dönem, her yeni hafta bize sıfırdan bir ders kitabı açıyor. Ve biz o kitabı hem yazan hem okuyan hem de not alan taraf oluyoruz.
Sabahın İlk Dakikaları: Merakla Başlayan Ders
Gözlerimizi açtığımız anda başlıyor aslında öğrenme. Bebeğimiz dün geceyi nasıl geçirdi? Uyurken nefes alış verişi aynı mıydı, yoksa bugün biraz daha ritmik mi? Emzirme pozisyonunda dün zorlandığımız o minik omuz bugün daha mı rahat yerleşti? Ya da belki de ilk kez “anne” diye bir ses çıkardı ağzından – o ses ki, dünyanın en güzel kelimesi gibi geliyor kulaklarımıza.
Benim küçük prensesim (ya da prensim) dün akşam 20:30’da uyumuştu mesela. Bugün ise 21:15’i buldu uykuya dalması. Neden? Belki dün karnı daha hızlı doydu, belki bugün biraz daha fazla oyun oynadık, belki de sadece o günün enerjisi farklıydı. Ve ben bunu fark ettim. Not aldım içime: “Bugün biraz daha esnek ol, acele etme, ritmini ona bırak.”
İşte annelik budur: Her sabah yeniden öğrenci olmak.
Öğleden Sonra: Sabrın ve Şefkatin Sınavı
Öğleden sonra genelde yorgunluk vurur ya hani… Bebek huysuzlanır, yemek yemez, oyuncakları bir kenara atar, kucağımıza yapışır ama aynı anda da inmeye çalışır. O anlarda içimizden “Niye böyle yapıyor ki bugün?” diye geçiririz. Ama durup düşününce anlarız ki: O da öğreniyor. Diş çıkıyor olabilir, büyüme ağrısı çekiyor olabilir, sadece duygularını ifade etmenin yeni yollarını deniyor olabilir.
Ve biz? Biz de öğreniyoruz.
Dün bağırarak cevap verdiğim bir huysuzluğa bugün derin bir nefes alıp “Anlıyorum canım, zor bir gün geçiriyorsun değil mi?” diyebildim. O an kendimle gurur duydum. Çünkü annelik sadece bebeği büyütmek değil; kendini de yeniden inşa etmek demek.
Her “hayır” dediğimizde içimizdeki suçluluk duygusunu yönetmeyi öğreniyoruz.
Her “evet” dediğimizde sınırlarımızı esnetmeyi öğreniyoruz.
Her uykusuz gecede “Bu da geçecek” cümlesini içselleştirmeyi öğreniyoruz.
Akşamüstü: Küçük Mucizelerin Saati
Akşamüstü ışıkları odaya vururken, bebeğimizin yeni bir şey yaptığını görürüz. Dün tutunmadan kalkamazdı, bugün koltuğun kenarından destek alarak iki adım attı. Dün sadece “ba ba” derdi, bugün “ma ma”yı ekledi. O an gözlerimiz dolar, telefon elimize gider, kaydederiz. Ama en önemlisi: O anı gerçekten yaşarız.
Çünkü biliyoruz ki bu küçük zaferler, yarın daha büyüklerine gebe. Ve biz de onların tanığıyız. Öğretmeni değiliz sadece; yol arkadaşıyız.
Gece: Kendimize Şefkat Dersi
Gece yatmadan önce aynaya bakarız bazen. Saçlar dağınık, göz altları mor, omuzlar düşük… Ama içimizden bir ses yükselir: “Bugün de başardın. Yine ayakta kaldın. Yine sevdin. Yine öğrendin.”
Ve o ses çok haklıdır. Çünkü annelikte mükemmel olmak diye bir şey yok. Var olan tek şey: Her gün biraz daha iyi bir versiyonumuz olmak. Hatalarımızla, gözyaşlarımızla, kahkahalarımızla, yorgunluğumuzla…
Son Söz: Bugün Ne Öğrendin?
Bugün sen ne öğrendin sevgili anne?
Belki bebeğinin yeni bir gülümseme şeklini fark ettin.
Belki kendi sınırlarını bir tık daha iyi tanıdın.
Belki de “Yeterince iyi anne” olmanın aslında “mükemmel” olmaktan çok daha değerli olduğunu anladın.
Her neyse o… kutla onu.
Yaz bir kenara, telefonuna not et, arkadaşına anlat, buraya yorum olarak bırak. Çünkü paylaştıkça çoğalırız. Birbirimizin ışığı oluruz.
Unutma:
Her gün bir şeyler öğrenmek için harika bir gün.
Ve sen, bu öğrenme yolculuğunun en güzel yolcususun.
Seni kocaman öpüyorum,
Güçlü, meraklı, öğrenmeye açık tüm anneler adına 💕HerGünBirŞeylerÖğren #AnnelikYolculuğu #AnneBebek #KendineŞefkat #BebekleBüyümek