Emzirirken bir an durup “Bu göğüsler artık sadece bebeğin mi?” diye hissediyorsun. Bedenin sürekli “veren” tarafta olması, dokunulmak, emilmek, dolup boşalmak… Bazen yabancılaşıyorsun, bazen rahatsız oluyorsun. Bu his ayıp değil, çok gerçek ve birçok annenin yaşadığı bir duygu.
Neden olur?
Hormonlar + uykusuzluk + sürekli temas → beden algısı değişiyor.
Toplum “anne bedeni kutsal” derken sen “benim bedenim nerede?” diye soruyorsun.
Bu yabancılaşma geçici – bebek büyüdükçe emzirme ritmi değişiyor, bedenine yeniden sahip çıkıyorsun.
Ne yapmalı?
Küçük ritüeller: Emzirme sonrası kendine masaj, güzel bir krem sür.
Bedenine teşekkür et: “Teşekkürler, bebeğime hayat verdin ve besliyorsun.”
Yalnız kalmak istediğinde partnerine bırak, kısa bir yürüyüş yap.
Rehberimde “annenin iç dünyası, beden algısı ve kendine şefkat” üzerine samimi sayfalar var. Sen bedenini yeniden seveceksin – bu his geçecek.

canan
Author: canan

jbhjkbhjgbhb

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir